اگر دشنه ی دشمنان گردنیم اگر خنجر دوستان گرده ایم

گواهی بخواهید اینک گواه همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلی سر بلند و سری سر به زیر

 از این دست عمری به سر برده ایم

این شعر مرحوم قیصر امین پور به شدت منو یاد دایی می اندازه.

روزی که قیصر مرد من نتونستم درس بخونم امتحان هم داشتم ولی نشد.تو دانشکده غوغا بود.

به خودم گفتم چه قدر آدم ها زود عکس می شن خاطره می شن به جای اینکه

زنده باشن زنده یاد می شن. حالا ... ما هم چو گلدان خالی لب پنجره پر از خاطرات ترک خورده ایم .

 روزی که دایی رفت

سه شنبه بود دقیقا مثل قیصر

سه شنبه چرا تلخ و بی حوصله

سه شنبه چرا این همه فاصله

سه شنبه خدا کوه را آفرید...

به این لینک سر بزنید

آه ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان چه قدر زود دیر می شود...