تبليغاتX
برسان سلام ما را


برسان سلام ما را

 

بعد از یک ماه تازه ترین خبر رو ازت گرفتیم

شنیدم بهت تلفن کردن و گفتی دو ساعت دیگه باهام تماس بگیرین من توی کتابخونه هستم

بدون استثنا همه تعجب کردن

چند ساعت بعد

رفتم وبم رو چک کنم

نظرت رو دیدم

دادزدم :

عمه واسم کامنت گذاشته

همه پریدن تو اتاق : کو ؟؟ ببینیم؟؟!!!

یک خط بیشتر نبود. نمی دونم چند بار خوندمش صدای خودت بود صدای خودت توی گوشم زنده شد

نمی دونم اونجا می تونی ما رو بخونی یا نه (به دلیل عدم وجود فونت فارسی) ولی هر جوری که هست

تو می تونی انگلیسی بنویسی (پینگلیش) ما هم همون جوری جوابتو می دیم.

به امید چت با وب کم

خوش باشی سالم باشی

 

نوشته شده در سه شنبه 29 مرداد1387ساعت 16:28 توسط شهریور| |

 

 

نوشته شده در شنبه 26 مرداد1387ساعت 22:21 توسط شهریور| |

 

منجی

می آید

من کجای این دایره ی دوار ایستاده ام؟

چه قدر نزدیکم؟

چه قدر دور؟

منجی که بیاید

می پذیرد

یا

رو می گرداند؟

پناه بر خدا

پناه بر خدا

...

 

نوشته شده در شنبه 26 مرداد1387ساعت 16:47 توسط شهریور| |

 

همیشه منتظرت هستم 

 

                          ایستاده بر پا

 

                                             کوه خواهم شد

همیشه بر پای می مانم

                                بر در

                                        بر دل 

                                               بر عهد

                                                           با تو

می آیی ! می دانم

 

                      کی ؟فردا ! نه امروز

 

                                            همین لحظه ، اکنون

اکنون,تنهایی و گرفتاری

 

                  اکنون, آمادگی و ایثار

 

                                  اکنون, عهد های استوار

 

 

                          می آیی.

                همیشه بر پای ، بر در

                 منتظرت هستم

اول تیر ۸۵

 

نوشته شده در شنبه 26 مرداد1387ساعت 16:37 توسط شهریور| |

 

نوشته شده در پنجشنبه 24 مرداد1387ساعت 17:53 توسط شهریور| |

 

 

قامت می افراشت

خم می شد

سر به زمین می سایید

و با تمام وجود خودش سجده می کرد

                         موج عبادت دریاست

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه 24 مرداد1387ساعت 11:28 توسط شهریور| |

 

پدر و پسری در باغ خود مشغول قدم زدن بودند و از تماشای گل ها و سرسبزی لذت می بردند پسر از پدر

 

پرسید: آیا این باغ متعلق به ماست؟

 

پدر  گفت: نه پسر جان:

 

 نوبت ماست!!

 

نوشته شده در پنجشنبه 17 مرداد1387ساعت 16:20 توسط شهریور| |

 

در ميان هر سيب دانه ها محدود است و در دل هر دانه سيب ها

 

نامحدود

 

چيستاني است عجيب

 

دانه باشيم نه سيب

 

 

نوشته شده در یکشنبه 13 مرداد1387ساعت 16:38 توسط شهریور| |

 

 

 

                                                 

 

         

نوشته شده در سه شنبه 8 مرداد1387ساعت 20:43 توسط شهریور| |

 

حس خوبی دارم

به تو که نزدیکی

می شه دست هاتو گرفت توی این تاریکی

 

 

 

غصه ی دنیا رو از دلم کم کردی

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه 8 مرداد1387ساعت 16:24 توسط شهریور| |

 

 

 

 

ای بی خبران چه وقت خواب است مرا

نوشته شده در دوشنبه 7 مرداد1387ساعت 11:28 توسط شهریور| |

 

 

مي گويم : اين که در اعماق اقيانوس ها جانداري باشه يا نباشه ، اين که فضا متناهي باشه يا نباشه و يا اين که در سياره ي ديگه اي به غير از زمين حيات وجود داشته باشه يا نه ، ذره اي در زندگي من تاثير نداره . اما بود و نبود خداوند براي من مهمه . اگه خداوندي وجود داشته باشه ، مرگ پايان همه چيز نخواهد بود  و در اين شرايط اگه من همه ي عمرم رو با فرض نبود او زندگي کنم دست به ريسک بزرگ و خطرناکي زده ام من اين خطر رو با تمام پوست و گوشت و استخوانم حس مي کنم.

اگه خداوندي در کار نباشه مرگ پايان همه چيزه و در آن صورت زندگي کردن با فرض وجود خداوند که نتيجه اش دوري جستن از بسياري از لذت هاست با توجه به اين که ما فقط يک بار زندگي مي کنيم ، واقعا يک باخت بزرگه.

 

کاش ذره اي از يقين سايه در من بود . حتي دربان اين ساختمان ، سپور محله ميوه فروش سر خيابان ، پدر ميليونر سايه و هزاران آدم عادي ديگر چنان با يقين زندگي مي کنند که من هميشه به يقين آن ها حسرت مي خورم . يقين آن ها از کجا آمده است ؟از جهل ؟ اگر ندانستن و فکر نکردن به ماهيت آفرينش چنين يقيني مي آورد من به سهم خودم به هر چه دانستن اين چنيني است لعنت مي فرستم.

بخشی از کتاب روی ماه خداوند را ببوس  (مصطفی مستور)

نوشته شده در چهارشنبه 2 مرداد1387ساعت 16:49 توسط شهریور| |


Design By : Night Skin