کمتر از ۲۲ ساعت دیگر مانده تا خورشید گرم تر بتابد گل ها جرئت سبز شدن پیدا کنند و زمین دوباره احساس زنده بودن کند.درخت می داند که چیزی تا احساس دوباره جیک جیک گنجشگکان با طراوت نمانده و کوه می داند تا چند ساعت دیگر چهره اش با جوانه های نو شکفته آرایش خواهد شد قلب من هم می داند که کمتر از ۲۲ ساعت دیگر باید بشکفد و تولد دوباره ی خود را جشن بگیرد باید با همه ی هستی هماهنگ شود و از نو شروع کند و

       دلم می داند که خدا نگاه مهربانش را دریغ نمی کند.

سال نو مبارک

ای خدایی که تو شب ها واسه من فانوسی

(روزی که ساق پا برهنه شود و به سجده ی خدا خوانده شوند و نتوانند) آیه 42 سوره ی القلم

پناه می برم به خدا از روزی که نتوانم سجده کنم خدایا کمکم کن تا بندگی تورا گردن نهم و تو با تمام رحمانی خود مرا بنده ی خویش بنامی که :

مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم

                                                         طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر بنده ی خویشم خوانی

                                                         از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

یارب  از ابر هدایت  برسان  بارانی

                                                       پیشتر ز آن گه چو گردی زمیان برخیزم

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین

                                                         تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

خیزو بالا بنما ای بت شیرین حرکات

                                                       کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش

                                                        تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده

تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

خواجه حافظ شیرازی

دوباره می سازمت وطن اگر چه با خشت جان خویش

              ستون به سقف تو می زنم اگرچه با استخوان خویش

دوباره می بویم از تو گل به میل نسل جوان تو

            دوباره می شویم از تو خون به سیل اشک روان خویش

دوباره یک روز روشنا سیاهی از خانه می رود

                    به شعر خود رنگ می زنم ز آبی آسمان خویش

اگرچه صد ساله مرده ام به گور خود خواهم ایستاد

                     که بردرم قلب اهرمن ز نعره ی آن چنان خویش

دوباره می بخشیم توان اگرچه شعرم به خون نشست

            دوباره می سازمت به جان اگرچه بیش از توان خویش

سیمین بهبهانی

کلنا فداک یا رسول الله

دوباره جمعه و ندبه ، دوباره چشم های خیس

اما من ...

- : صدا بزن آقا را «یابن الحسن»

فریاد بزن ..این جمعه هم رفت ، ولی من ....

آقا ببین چه سیاهم !

ببین چگونه گرفتار گناهم !

چهره ام دیدن ندارد آقا !

لبانم توان جنبیدن ندارد آقا !

نامت را توان بردن نیست

زبانم شایستگی ندارد آقا !

مرداد۱۳۸۵

نتوان گفت که این قافله وا می ماند

خسته و خفته ازین خیل جدا می ماند

می رسیم آخر و افسانه ی وا ماندن ما

همچو داغی به دل حادثه ها می ماند

بی صدا تر ز سکوتیم ولی گاه خروش

نعره ی ماست که در گوش شما می ماند

بروید ای دلتان نیمه که در شیوه ی ما

مرد با هرچه ستم، هرچه بلا  می ماند

دانه و دام در این راه فراوان اما

مرغ دل سیر زهر دام ، رها می ماند

یاد ناصر عبداللهی به خیر  روحش شاد

و خدایا تو چقدر نزدیکی

و تنهایی بی معنی

و خدایا تو چقدر مهربانی که مرا در پیچ و خم های کور و تاریک یا روشن زندگی با چشم می پایی و منتظری تا این بنده ی نا سپاس گاهی و حتی اندکی رو به آسمانت بکند و تو را صدا بزند تا نه تنها به اندازه ی تمام آن گاه ، بلکه به اندازه ی تمام لحظه های زندگی اش ، یا تمام  لحظه های زندگی بشریت به او کمک کنی و خدایا دوستت دارم به اندازه ی تمام علمت و به اندازه ی تمام عشقت به بندگانت .مسلما این مقدار را درک هم نمی توانم بکنم ولی راست می گویم دوستت دارم.

                                                                                       ۲۴ بهمن ۱۳۸۵

ای کاش جمعه ها  وبلاگ ها فقط از امام زمان بنویسند.

همیشه منتظرت هستم 

                          ایستاده بر پا

                                             کوه خواهم شد

همیشه بر پای می مانم

                                بر در

                                        بر دل 

                                               بر عهد

                                                           با تو

می آیی ! می دانم

                      کی ؟فردا ! نه امروز

                                            همین لحظه ، اکنون

اکنون,تنهایی و گرفتاری

                  اکنون, آمادگی و ایثار

                                  اکنون, عهد های استوار

                          می آیی.

                همیشه بر پای ، بر در

                     منتظرت هستم    

واسه کسی که وقتی به وجود نازنینش فکر می کنم احساس زنده بودن می کنم. خدایا زودتر بیاد...                           

یکم تیر ۱۳۸۵

یا هو

خوشتر ز عیش و صحبت باغ و بهار چیست

                                 ساقی کجاست  گو سبب  انتظار چیست

هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار

                                 کس  را  وقوف نیست که انجام کار چیست

پیوند عمر بسته به موییست هوش دار

                                  غمخوار خویش  باش  غم  روزگار  چیست

معنی آب زندگی و روضه ی ارم

                                  جز طرفف جویبار و می  خوشگوار چیست

مستور و مست هردو چو از یک قبیله اند

                                  ما دل به عشوه ی که دهیم اختیار چیست

راز درون پرده چه داند فلک خموش

                                  ای مدعی نزاع تو با پرده دار چیست

سهو و خطای بنده گرش اعتبار نیست

                                    معنی عفو و رحمت آمرزگار چیست

                 زاهد شراب کوثر و حافظ پیاله خواست

                 تا در میانه خواسته ی کردگار چیست

دیشب که این فال رو گرفتم به نظرم دو بیتی که شاخص شدند شاه بیت های این غزل حافظ برای من بود.این فقط دوبیته دو بیت که این همه معنی زیبا و عمیق داره .

1. غنیمت شمردن عمر (چیزی که همه می دونن و هیچ کس به اون عمل نمی کنه)
2. اینکه هیچ کس از فردای خودش ، نه ! حتی ثانیه ی بعد خودش خبر نداره
3. این که آدم ها باید حواسشون رو جمع کنن و باور کنن که تکیه ریسمان عمر آدم ها مثل مو هست نه هیچ ربطی به سن و سال آدم ها نداره از آغاز تولد مو بوده تا هر جایی که ...
4. این قدر فرصت نداری که غم همه رو بخوری .به نظرم یک اشاره ی ریز داره به اینکه اگه آدم ها فقط غم خودشون رو بخورن و خودشون رو اصلاح کنن خود به خود طی یک رابطه ی علت و معلولی روزگار خوب می شه . چون ما آدم ها سلول های تشکیل دهنده ی این روزگاریم.تغییر ما یعنی تغییر همه چی...
5. اگه اشتباه می گم بگید

دیروز ، امروز، فردا

و زندگی تکرار معنی داری از این روزهاست . امروز همان فردا است و فردا همین امروز .

امروز دیروز خواهد شد و دیروز همان امروز بوده است .

در این تکرارهای پیوسته چیزی ثابت است و تکرار ناپذیر و آن

 من هستم با تمام ویژگی هایم

من هستم با تمام بودنم

من هستم و من

و این منم که باید کوشش کنم رمز دیروز – امروز- فردا را بفهمم و فردا را بشناسم

دیروز رفته و حالا من هستم و روزی که در آن آخرین فردا برای دیروزهای خویش باید پاسخگو باشم.

دیروز ها را تنها سپری کرده ام یا زیسته ام ؟

دیروز مرده ، فردا به دنیا نیامده و تنها امروز است است که زنده است

امروز را خوب می سازم

زمینه ای برای فردا.......